هنوز پشت همان درب بسته ایستاده ام . خیال بازگشت هم ندارم .

  گمان مبر که درب را برویم بسته ای .

  این منم که درب آرزوها را برویت بستم .

عکس از : مهرناز شاپوری 

همه تعهدم به تو، آن دمیست که عشق جاریست و حضور ما گرم بازی .

بی عشق ذهنی دغلباز اینجاست. مخواه که حیله کنم.حیله گرتر از اینم مخواه عزیز من !

تو از ابری پاره چه توقع داری ؟ باد را نمی بینی که چون به جانم افتاده ،محو شدن های گاه و بی گاهم بسنده نیست،بی ثباتیم را نمی بینی آیا؟

سکوت را چند میشناسی، عشق را در سکوتی بهت آور،چقدر؟ مسافر آن بهت و سکوتم، فقط بگو با من، هم پیاله ام هستی ؟

خجل میشوم ز لافها، آنگاه که عشق بازیم نمیدهد، و سوالهای تو که پرتاب صورتم می شود.
دیوانه را بگذار،برو،سنگ بیهوده مزن،که از پیش زخم دارد.